Leven en laten leven

Geschreven door Frieda De Saeger

leven en laten levenLeven en laten leven. Je leven is bedoeld om geleefd en beleefd te worden. Je leven is een aaneenschakeling van ervaringen, die je helpen om keuzes te maken zodat je de beste versie van jezelf kan worden.

Je kan je al indenken dat het net om die reden vaak gebeurt, dat er kleine en grote uitdagingen op je pad liggen. Het is een misvatting dat het leven één en al geluk zal zijn. Het is net door het “ongeluk” dat je leert en ontdekt wat “geluk” is. Je gaat namelijk op zoek naar antwoorden, waarom jou dit overkomt. En terecht, het is belangrijk om jezelf de juiste vragen te stellen zodat je leert begrijpen waarom je in deze situatie belandde. De antwoorden zullen je brengen naar diepe inzichten, naar de onbewuste drijfveren, die nog begraven liggen in je onderbewuste.

De moeilijke dingen des levens komen ook voort uit de onverwerkte levenservaringen van je ouders, grootouders en overgrootouders. Het familiesysteem weet het ongeluk van de familie feilloos opnieuw te creëren, opdat het ganse systeem een nieuwe kans krijgt om het ongeluk aka familielot te keren. 

Zo zullen nakomelingen te maken krijgen met geldproblemen als een voorouder geld heet gestolen van een ander, of iemand verraden heeft omwille van geld, of een onopgelost faillissement heeft gehad.

Zo zullen nakomelingen problemen ervaren in relaties als er bij de voorouders onopgeloste relatieconflicten heersen, of als er geheime relaties in het spel waren, of als er buitenechtelijke kinderen waren, of als er geen respect was tussen man en vrouw.

Zo zullen nakomelingen de haat, de woede, de onverdraagzaamheid meedragen van de voorouders, die de zwaarte van de oorlogsjaren onverteerd hebben doorgegeven aan de volgende generaties. Je kan je al voorstellen welk effect dit zou kunnen hebben.

Wanneer je dus in een familiesysteem leeft, waar vele levenservaringen weggestopt werden in goed afgesloten wekpotten of alles netjes onder het vloertapijt werd geveegd of onder een berg zand begraven werd, weet dan dat jij al die oude moeilijkheden, die jouw deel zijn vanwege je geboorte in het familiesysteem projecteert op je buitenwereld: je partner, je kinderen, je werkgever, je collega’s, je vrienden, je kennissen, je buren, je hond en je kat, tot de muggen, die jou schijnbaar lastig vallen.

Leven en laten leven, betekent dan dat je eerst en vooral je gaat bezig houden met je eigen leven en dat eindelijk eens op orde gaat zetten. Je onderzoekt waarom je in bepaalde situaties terecht bent gekomen, het zal je namelijk blijven achtervolgen tot je de moed bij elkaar raap om ermee aan de slag te gaan.

Je verdiepen in je eigen leven zal eerst een confrontatie zijn met jezelf en met de uitdagingen, die je zelf  bewust en onbewust hebt weggestopt. En stilaan zal er rust en vrede komen in en met jezelf en kan je de ander ook zijn of haar leven laten leven, zonder dat je gaat ingrijpen of er iets aan wil veranderen. En daarmee help je ook de vrede te vewaren in jezelf, in je gezin, in je familie, in je olmgeving, in de wereld. Ik wens het je toe.

Van harte,

Frieda

© friedadesaeger

De vluchteling

Geschreven door Frieda De Saeger

vluchteling

“De wereld draait door” schreef ik in het begin van het nieuwe jaar. De pessimist in mij, ziet dat het steeds erger wordt. De optimist in mij, weet dat het anders kan. De sleutel ligt in onze eigen handen. De sleutel ligt in het hebben van gezonde grenzen. In een wereld van ‘the sky is not even the limit’ leren we dat er geen grenzen zijn aan je bestaan en aan wat voor jou en je leven mogelijk zou zijn.

Het is tijd om dit weer even in een ander en misschien wel juister perspectief te zetten. Het klopt dat er ongekende mogelijkheden zijn in dit leven, doch heb je goed te leren voelen of wat je wilt realiseren wel degelijk iets is dat bij je past en dat jou doet groeien als mens en ziel.

Gezonde grenzen hebben, betekent dat je kan voelen waar jij begint en waar jij eindigt, weten wat van jou is en wat van een ander is, respect hebben voor jezelf en voor de ander. Wanneer je geen gezonde grenzen hebt, wordt je grenzeloos waardoor je je eigen grenzen en/of die van de ander voortdurend overtreedt.

Zo kan het zijn dat je in een familiesysteem geboren bent, waar niemand nog gezonde grenzen heeft. In deze gezinnen kunnen kinderen “met een goed geweten” verwaarloosd, mishandeld en misbruikt worden, want zo doen wij dat al vele generaties, we kennen niets anders. Zo worden er generatie na generatie diepe wonden geslagen tot er hopelijk iemand opstaat en ‘stop’ zegt en dus aangeeft dat er grens is, van wat iemand kan verdragen. Die eerste ‘stop’ is dan de start van het verwerken van de geleden pijn en het stilaan opbouwen van gezonde grenzen.

Hetzelfde gebeurde ook op wereldvlak gedurende vele generaties. Het koloniseren van landen, het ontnemen van grondstoffen, het uitmoorden van volkeren, de slavernij, …. zonder enig respect voor de medemens, dit kon en kan alleen gebeuren als je zelf geen gezonde grenzen hebt en geen respect hebt voor jezelf en voor de ander.

Al honderden jaren zijn er dus mensen op de vlucht, omdat hun eigen territorium werd ontnomen en/of vernietigd. De vluchteling toont ons een realiteit, die we stilaan onder ogen moeten gaan zien. Het grensoverschrijdend gedrag van de vroegere en de huidige wereldleiders hebben geleid tot een desatreuze ontwrichting.

De vluchteling toont ons ook hoe we van onszelf wegvluchten, onze eigen grenzen en die van een ander voortdurend overschrijden en onszelf verloochenen. De weg naar herstel is die van het opbouwen van gezonde grenzen en ze dan ook respecteren. Het begint bij ieder van ons.

Van harte,

Frieda

© friedadesaeger

De wereld draait door.

Geschreven door Frieda De Saeger

wereld draait door2017. Het nieuwe jaar is gestart. Het woord ‘nieuw’ doet vermoeden dat alles weer nieuw is, dat we weer van 0 kunnen starten, dat we met een nieuwe lei kunnen beginnen, dat alles weer beter wordt. Niets is minder waar.

De wereld is erg aan toe. De wereld draait door. Het nieuwe jaar telt 5 dagen en er zijn reeds 2 terroristische aanslagen gepleegd in Turkije. Er zijn daders en slachtoffers. Terrorisme is er altijd al geweest en zal er altijd zijn zolang er mensen zijn, die geen verbinding hebben met zichzelf en met het leven. Hoe komt het dat ze zichzelf kwijt geraakt zijn ? Waarom is hun eigen leven en dat van een ander van geen enkele waarde meer geworden ? Waarom is er een extreem diepe afkeer gekomen tegen het leven ?

Een kind dat extreem zwaar verwaarloosd, misbruikt of mishandeld werd, heeft geen respect geleerd voor zichzelf noch voor een ander. Het mag echter geen excuus zijn. De kans dat jezelf  extreem geweld tegen jezelf of een ander gaat gebruiken is 50/50. Je doet iets of je doet niets.  Je wordt extreem agressief of je wordt extreem passief. Er is het kind een groot onrecht aangedaan en denkt een destructief recht te hebben om het aangedane leed door te schuiven. Het is een keuze.

Hoe moeilijk de start van je leven ook geweest is, je kan er iets aan doen. De enige weg daaruit is de diepe afkeer voor jezelf stap voor stap terug omplooien naar eerst jezelf accepteren om daarna stap voor stap jezelf te leren liefhebben. Het is een proces van jaren. Het kan.

Wanneer het over minder extreme verwaarlozing, misbruik of mishandeling dan geldt hetzelfde maar in mindere mate. Ook in deze gevallen kan je agressief of passief worden. In het passief worden, wordt je destructief naar jezelf toe. Je ontneemt jezelf , onbewust, alles wat je zin kan geven in het leven, alles wat je vreugde kan brengen, ban je uit je leven. Het is een hele weg om terug verbinding te maken met jezelf, het aangedane leed moet zichtbaar gemaakt worden voor dat je terug of voor het eerst van het leven kan gaan genieten.

Al honderden jaren worden kinderen verwaarloosd, misbruikt en mishandeld en het gaat van de ene generatie over op de volgende, vaak onzichtbaar voor de buitenwereld en dan kunnen er vreselijke dingen gebeuren. Jongeren, zonder gezonde roots, zonder verbinding met zichzelf en de omringende gemeenschap, zoeken houvast waar ze deze kunnen vinden en worden vervolgens opnieuw misbruikt.

Ik hoop dat er ooit een dag komt, dat alle kinderen gezond mogen opgroeien, dat ze gezien en gehoord worden zoals het hoort te zijn. Pas dan zal er vrede zijn. en ieder van ons kan daar zijn steentje aan bijdragen. Je kan als ouder zorgen voor gezonde wortels, kan je zorgen dat je kinderen gezien en gehoord worden. je kan als ouder naar je eigen kwetsuren gaan kijken en ze verwerken zodat er geen herhaling moet plaatsvinden.

Van harte,

Frieda

© friedadesaeger

Je innerlijke saboteur ontmaskerd

Geschreven door Frieda De Saeger

saboteurJe kent het wel. Je stelt het schrijven van een rapport uit. Je komt te laat op een belangrijke afspraak. Je hebt te weinig tijd om nog huishoudelijk werk te doen. Je blijft hangen op social media en vergeet je sportles. Je verdient maar net genoeg om al je rekeningen te betalen. Je maakt overuren en komt steeds te laat thuis om bij je gezin te zijn.

Je innerlijke saboteur is aan het werk en zorgt ervoor dat het gestelde doel onbereikbaar blijft.  Alle goede voornemens ten spijt, je saboteur kent jou door en door.  Je kan maar één ding doen om je uitstelgedrag te veranderen is je innerlijke saboteur ontmaskeren, hem herkennen en begrijpen.

Eén manier om naar je innerlijke saboteur op zoek te gaan is terug te keren naar je jeugd en de volgende vragen te beantwoorden :

  1. Wat was je grootste frustratie als kind?
  2. Hoe ging je met deze frustratie om?

Wanneer je als kind te weinig affectie kreeg dan kan je als kind dit oplossen door weg te vluchten in dagdromen. Wanneer je geen emoties mocht tonen kan je dit oplossen door in je hoofd te gaan leven. Wanneer je geen eigen mening mocht hebben, onderga je alles. Die kinderlijke oplossing wordt een strategie, die op belangrijke momenten je leven kan saboteren.  

Je kijkt je saboteur in de ogen door je frustratie te onderzoeken, te begrijpen en te erkennen en dat wat je tekort kwam, kan je nu als volwassene aan jezelf geven en dan wordt die kinderlijke strategie overbodig.  Bij een tekort aan affectie, ga je leren om  aandacht aan jezelf te geven. Om uit je hoofd te gaan mag je leren je emoties te gaan voelen.  Door je eigen mening te gaan uiten, kan je leren om jezelf te laten zien.  

Nu zijn er nog andere zaken, die je leven kunnen saboteren, die minder makkelijk om te draaien zijn. Zo kunnen familiegeheimen en trauma’s van jezelf of van je voorouders een blokkerende werking hebben. In dit geval kan een familieopstelling uitsluitsel geven om de onderliggende reden van de blokkade zichtbaar te maken.

Ik wens je een fijne zoektocht, op de vragen kunnen meerdere antwoorden mogelijk zijn.

Van harte,

Frieda

© friedadesaeger