Oktober=borstkankermaand

borstkankermaand

Het is oktober en een ganse maand staat borstkanker in de kijker. Think Pink, dé organisatie die ijvert voor de bewustmaking en snelle opsporing van borstkanker zamelt geld in voor de wetenschappelijke onderzoeken naar de oorzaken van borstkanker en financiert mee de farmaceutische sector. 

 

Op 1 oktober startte de jaarlijkse borskankermaand om geld in te zamelen en op facebook lees ik het volgende :

Tijdens oktober = borstkankermaand zorgen we samen voor een roze golf van solidariteit die ons land overspoelt. Samen geven we een sterk signaal aan alle vrouwen: laat je borsten tijdig controleren! Aan onze lotgenoten laten we weten dat ze er niet alleen voor staan en we denken deze maand extra aan onze geliefden die er jammer genoeg niet meer zijn.

 

Borstkanker, het overkomt vele vrouwen. Borstkanker. Kanker. De angst is groot om het te krijgen, te hebben, erdoor te moeten gaan, het te overleven en dan weer verder te leven. Het leven wordt nooit meer hetzelfde. De behandelingen zijn zwaar, soms te zwaar om te dragen. Lotgenoten helpen elkaar. Ze weten wat het kost aan je lichaam, je geest en je ziel. Lotgenoten hebben een sterke band met elkaar. Ze maken hetzelfde mee. 

Zo wordt er nu omgegaan met borstkanker. De enige preventie is  een vroege screening, er snel bijzijn en de snelle opstart van behandelingen. 

 

Wat als …. er nog een andere preventie is voor borstkanker. Wat als …. 

 

Dr Geerd Hamer, een Duitse oncoloog, ontdekte dat de oorzaak van elke kanker kan teruggevonden worden in een onverwerkt emotioneel conflict of trauma. Hij kwam op dit spoor terecht doordat zijn 17 jarige zoon vermoord werd in Italië en hij kort nadien bij zichzelf teelbalkanker vaststelde. Het orgaan dat te maken heeft met de voorplanting. Gezien hij oncoloog was op dat moment en hij kankerpatiënten behandelde, ging hij hen vragen stellen over wat er voor de ontdekking van de kanker gebeurd was in het leven van zijn patiënten. 

 

Hij ontdekte dat het emotionele conflict of trauma bij borstkanker lag in een onverwerkt verlies van een kind, een partner of  van de moeder. Hij ontdekte dat bij rechtshandige vrouwen met een kanker in de linkerborst het gaat om een onverwerkt verlies van een kind door miskraam, abortus of vroege sterfte en in de rechterborst gaat het dan om het onverwerkt verlies van een partner of van de moeder. Bij linkshandige vrouwen is het net andersom, de rechterborst gaat over het verloren kind en de linkerborst over de partner of moeder. 

 

Er is reeds wetenschappelijk onderzoek gedaan waarin het verband tussen abortus en borstkanker vastgesteld werd. En het wetenschappelijk bewijs wordt regelmatig weer onderuit gehaald. Het is natuurlijk geen populaire stelling om borstkanker te zien als een gevolg van abortus. Het klopt echter wel.

 

Nu geloof ik al lang niet meer alles wat me gezegd wordt, dus test ik alles uit in mijn praktijk en ik kan je vertellen dat de theorie van dr Geerd Hamer steeds klopt. Ik gebruik zijn kennis over kanker in het werken met familiesystemen en elke borstkanker is gelinkt aan een onverwerkt verlies. En om even een andere soort kanker te benoemen, elke darmkanker heeft zijn oorsprong in een onverwerkt materieel verlies of geldconflict. 

 

Wat als …. er nog een andere preventie is voor borstkanker.

 

De échte preventie ligt hem dus in het verwerken van het verlies. Nog steeds krijgen vrouwen geen toelating om een miskraam of abortus emotioneel te verwerken, je moet dat een plaats geven. Iets een plaats geven is als de gebeurtenis in een bokaal steken met een goed deksel erop en het op een schap zetten. Het wordt afgedaan als “het is de natuur” of ingeval van abortus “het is beter zo” en heel het rouwproces wordt letterlijk van de tafel geveegd. 

 

Je hebt te gaan voelen. Je hebt je hart te laten spreken. Je hebt de tranen, die naar buiten moeten, je bent iets belangrijks kwijt. Je hebt de woede, die naar buiten wil van waarom ik? Je hebt te accepteren, dat het gebeurd is, dat er een reden voor is, dat het uiteindelijk oké is en pas dan kan je verder gaan met je leven. Het onverwerkt laten van het natuurlijke rouwproces zal ervoor zorgen dat later in het leven, die bokaal je aandacht zal opeisen in de vorm van kanker. Het emotionele verlies wordt dan fysiek tastbaar en er is dan ook een fysieke oplossing en genezing nodig. 

 

Wat als …. we zouden leren om de verlieservaringen voluit aan te gaan, ze te voelen, ze te doorvoelen, ze te begrijpen, ze te accepteren, ze zelfs lief te hebben, ze niet te zien als het einde. Het is enkel een fysiek afscheid. Het leven gaat altijd verder. De liefde blijft altijd bestaan. 

 

Van harte,

Frieda

 ©friedadesaeger