Word loyaal aan jezelf

word loyaalIn ons collectief gedachtegoed zit de zinnen “een kind zal altijd loyaal zijn aan de ouders”. Je krijgt namelijk je leven van je ouders en dat maakt je op één of andere manier schatplichtig aan de ouders. En daar wringt heel vaak het schoentje.  En terecht. 

Een jong kind kan niet anders dan loyaal zijn aan zowel de vader als de moeder, het is namelijk compleet afhankelijk van hen voor onderdak, voeding, bescherming, veiligheid, geborgenheid en liefde. Een kind heeft in eerste instantie een veilig nest nodig. In een veilig nest kan een kind zichzelf ontplooien zoals het bedoeld is. Is er geen veilig nest, dan komt een kind altijd in moeilijkheden en zal het in een overlevingsmodus moeten gaan. Pas veel later zal het geconfronteerd worden met de tekorten in het gezin van oorsprong. Ouders zijn vaak niet in staat geweest om de behoeften van het kind in te schatten en in te vullen, meestal omdat ze zelf op dat vlak met grote tekorten zitten. Een (groot)ouder, die een tekort aan liefde heeft gehad vraagt aan het (klein)kind om dat tekort op te vullen. “Lief kind, zie me graag.” is een serieuze en te zware opdracht voor een (klein)kind als het daarmee het tekort van de (groot)ouder moet opvullen. het is nl een vat zonder bodem. Wanneer een (klein)kind dan afhaakt en zich terugtrekt van de (groot)ouder, dan krijgt het kind vaak een communicatieprobleem aangemeten.

Je voelt al dat er hier een ongezonde dynamiek tussen ouder en kind kan ontstaan en deze zit vaak al vele generaties in het familiesysteem, waarin het kind voor de noden en behoeften van de ouder dient te zorgen in plaats van andersom. Het is de omgekeerde wereld. Een ouder dient aan het kind te geven en niet andersom. Een kind moet niets terug doen om de liefde van de ouder te krijgen.  

Je kind heeft dus liefde, veiligheid, geborgenheid en ruimte om zichzelf te ontplooien nodig. Op die manier komt er een generatie volwassenen, die geen tekorten meer dienen te verhalen bij hun kinderen. Op die manier komt er een generatie, die voluit kan gaan leven en betekenis kan geven aan dat leven.

 

Er is maar één generatie nodig, die deze dynamiek weer omdraait. 

Wanneer jij het tekort aan liefde moet opvullen van je ouder, dan wordt er eigenlijk van jou gevraagd om de plaats van je grootouder in te nemen. Je wordt dan de ouder van je ouder. Je kan niet tegelijkertijd ouder zijn voor je ouder en ouder zijn voor je kind. Niemand staat dan nog op zijn juiste plek. 

Wanneer jij het tekort aan liefde moet opvullen van je ouder, dan mag je daarmee stoppen.  De bodemloze put van je ouder kan je (helaas) nooit opgevuld krijgen, die ontstond namelijk al in de kindertijd.  Een kind geeft vaak die liefde omdat ooit de liefde wel eens zal beantwoord worden, het zal (helaas) nooit komen. Het was er niet. Het is er niet. Het zal niet komen.  

Wanneer jij het tekort aan liefde moet opvullen van je ouder , dan heb jezelf ook een tekort aan liefde en de kans is groot dat je het laat opvullen door je eigen kind of partner.  Jij bent de enige, die het tekort aan (zelf)liefde kan opvullen zodat je kind of partner het niet meer hoeven te doen. Je krijg vanzelf gezondere relaties met je kind en je partner.  

Je eigen tekort aan liefde opvullen betekent dat je je eigen moeder en je eigen vader wordt, dat je aan jezelf geeft wat je van hen gemist hebt. je wordt dan loyaal aan jezelf in plaats van loyaal te blijven aan je ouders. Loyaal aan jezelf zijn, betekent dat je goed voor jezelf kan zorgen, je kan voelen wat er bij je past en dat je je eigen weg mag en kan gaan. Je wenst het je kind toch toe en daarom heb je het eerst aan jezelf te geven. 

Een kind, dat met liefde van de ouder kan opgroeien, wordt loyaal aan zichzelf en kan groeien naar de beste versie van zichzelf.

Van harte,

Frieda

 ©friedadesaeger